หน้าร้อนนี้ร้อนจริงๆ Global Warming ทำพิษขนาดหนัก

อยู่บ้านเหงื่อตก ทำอะไรอร่อยๆ กินให้เย็นชื่นใจดีกว่า

 

สับปะรดลอยแก้ว (สูตรคุณพลอย)

มีสับปะรดในตู้เย็น แต่ไม่หวานเย็นสะใจ ทำอะไรกะมันซะหน่อยดีกว่า

 

1. สับปะรดขนาดกลาง 1/4 ลูก ไม่เกี่ยงภูเก็ต-ศรีราชา (ใส่ถ้วยกินได้ 2-3 คน อยากทำแยะเพิ่มปริมาณได้)

2. น้ำตาลทราย 4-5 ช้อนโต๊ะ (ที่ใส่เท่านี้ไม่หวานมาก คุณพลอยเป็นคนจืดชืด.. ถ้าชอบหวานใส่เพิ่มได้ตามใจ)

แนะนำน้ำตาลทรายไม่ขัดสี ได้ประโยชน์ แถมลดกระบวนการทางเคมีในการผลิต อันจะทำให้โลกร้อนขึ้น..แมะ อร่อยแล้วยังอนุรักษ์อีก

3. เกลือป่นนิดหน่อย ประมาณ 1/4 ช้อนชา

 

วิธีทำแสนจะง่าย

1. ปอกเปลือก ล้างสับปะรดก่อน หั่นตามแนวเนื้อเป็นชิ้นยาวเล็กๆ ใส่ชามทนไฟ โรยน้ำตาลทรายกับเกลือลงไป คลุกพอเข้ากัน

2. ตั้งน้ำในลังถึง รอให้น้ำเดือดก่อน ใส่ชามสับปะรดลงไป ตั้งไฟกลาง

3. นั่งเล่นชิวๆ 10-15 นาที ค่อยเปิดฝาดู ชิมน้ำได้ ร้อนหน่อยก็ทนเอา ถ้าไม่หวานอย่างใจก็ใส่น้ำตาลเพิ่ม

4. ถ้าเนื้อสับปะรดมีสีใสๆ นิ่มพอชอบใจ แปลว่าใช้ได้ มีน้ำเจิ่งอยู่ในชามไม่ต้องตกใจ เป็นน้ำของสับปะรดออกมาตามธรรมชาติ ปิดเตาแก๊สยกออกจากลังถึง พักไว้ให้เย็น

5. ตักใส่ถ้วย ไม่ต้องใส่น้ำเชื่อมเพิ่ม เอาน้ำสับปะรดที่อยู่ในชามทนไฟนั่นแหละใส่ลงไป เพราะปะกี้เราใส่น้ำตาลลงไปแล้ว บวกกับน้ำสับปะรด ก็หวานธรรมชาติพอดี เติมน้ำแข็งทุบหรือน้ำแข็งใสตามใจชอบ

6. เย็นฉ่ำชื่นใจ กินได้อร่อยเหาะ

 

ลองทำกันดูได้ สูตรง่ายๆ คิดเอง ใครทำแล้วมีข้อเสนอแนะขอให้บอก จะได้ปรับปรุงสูตร ^^

 

ขอให้อร่อยนะคะ..

 

 

ไม่ได้อัพบล๊อกนาน

ย้ายงานน่ะ..ทีสิสก็จะสอบอยู่แล้ว

ยิ่งเรามันเป็นพวกคนมีไฟ (ลนก้น) เนี่ย นาทีนี้เลยระทึกจริงๆ

 

วันนี้ไม่มีอะไรจะเขียน แต่ว่าอยากอัพบล๊อก เล่าเรื่องปัญญาอ่อนของตัวเองดีกว่า

 

เรื่องมันก็มีอยู่ว่า..

เวลาขับรถนี่แดดมันก็ร้อนใช่ป่ะ..คนส่วนใหญ่ก็เลยต้องใส่แว่นตากันแดด

อัญชลีก็ใส่ด้วย เพราะว่าเจ็บตาง่าย แว่นกันแดดมันก็เลยเป็นแบบสีดำๆ หน่อย

ทีนี้ที่ทำงานใหม่เนี่ย ที่จอดรถมันอยู่ใต้ดินไง

อัญชลีก็มักจะขับรถเข้าไปทั้งๆ ที่ใส่แว่นกันแดด

พอเข้าไปแล้วมันก็มื๊ดมืด.. มองหาอะไรไม่เจอ

ประหนึ่งว่าตาบอดทีเดียว

หลังจากขับไปประมาณเกือบหนึ่งนาที พาลโมโหว่าทำไมที่จอดรถมันมืดงี้ฟะ

ก็พลันนึกขึ้นได้ว่าใส่แว่นกันแดดอยู่

ถอดออกมา..ก็..สว่างอะดิ

 

การณ์มันเป็นวงจรอุบาทว์อย่างนี้ทุกวันมาเดือนกว่าๆ ละ

ก็ยังเบ๊อะอยู่...เริ่มปวดหัวกับความเบ๊อะของตัวเองเหมือนกัน

แต่ทำไงได้...

 

----------

ปล. พี่แอนนี่ตั้งท้องลูกคนแรก ทุกคนดีใจใหญ่ อัญชลีก็ดีใจด้วย

แต่มีข้อแม้ว่า ลูกพี่แอนนี่จะต้องเรียกดิชั้นว่า "พี่พลอย" แม้ดิชั้นจะรู้ตัวดีว่าเป็นคนหน้าเด็กก็ตาม (อิอิ)

ดิชั้นไม่อยากเป็นป้าน้าอาของใครทั้งสิ้น...