บังเอิญไปอ่านบล๊อกพี่ทัศน์และแฟนพี่ทัศน์

(พี่โอ๋คะ..ถึงเราไม่เคยรู้จักกันเป็นการส่วนตัว แต่ขอบอกว่าชอบอ่านบล๊อกพี่มาก)

สองคนนี้ตกเป็นเหยื่อของ tag blog หรือว่าบล๊อกลูกโซ่

เห็นว่าน่าสนุกดี จึงขอแฮ๊บมาตั้งตนเป็นเท้าแชร์

 

เอาล่ะ มาเริ่มกันเลย..

 

..ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก..

 

1. กลัวบันไดเลื่อน (อันนี้หลายคนคงรู้ และมีประสบการณ์ตรงมาแล้ว..รายละเอียดอ่านบล๊อกย้อนหลังไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็เจอ)

2. เป็นคนแยกซ้าย-ขวาไม่ได้ (หลายคนคงรู้ และมีประสบการณ์ตรงแล้วเช่นกัน)

3. ไม่มีทักษะด้านกีฬาใดๆ ทั้งสิ้น ตั้งแต่ว่ายน้ำ(ไม่เป็น) วิ่ง(เข่าไม่ดี) แบด/เทนนิส(วิ่งไม่ทัน) บาส/วอลเลย์(กลัวลูกหล่นใส่หัว) แม้หุ่นจะดูเหมือนเล่นกีฬาทุกประเภทเป็นมาตั้งแต่อายุสามขวบ

4. เชี่ยวชาญงานเย็บปักถักร้อยทุกประเภท ฝีมือเชื่อถือได้ (เรื่องจริงนะเนี่ย)

5. ตอน ป3. เคยออกทีวี รายการหนูทำได้ ติดิ๊ด..ติดิ๊ด.. (นับเป็นหายนะสำคัญครั้งแรกๆ ในชีวิต)

 

--

ขั้นแรกยังยากไม่พอ...เรามีขั้นตอนต่อไป

--

ขั้นที่สอง ต้องไปแปะต่ออีก 5 คน (ไม่งั้นมันจะเป็นบล๊อกลูกโซ่ได้ไง)

ให้เค้าตอบความจริงมา..วะฮะฮ่า (จะเสียเพื่อนก็คราวนี้เอง..^ ^)

--

กรณีนี้ ผู้โชคดีได้แก่

1. พี่แอนนี่

ฮ่าฮ่า...เขียนมาซะดีๆ คุณพี่

 

2. ภัส

เอาเหอะแก...คิดซะว่าทำเพื่อชั้น

 

3. พี่โบ๊ท

ขำๆ นะพี่โบ๊ท^^

 

4. พี่ปู๊ด

เอาหน่อยนะพี่ อิอิ

 

5. พี่หนู

คิดถึงพี่หนูจัง เขียนอะไรให้อ่านหน่อยจิ

 

--

ขั้นที่สาม

นั่งชิวๆ รออ่านของชาวบ้าน

 

 

ปล. //Blog-Tag เป็นกิจกรรมแฉ เอ๊ย แนะนำตัว bloggers ที่คิดขึ้นมาโดยคุณ Jeff Pulver ซึ่งเขาบอกว่าการมาเขียนบล็อกนี่มันคล้ายๆ จะเป็นการเปิดเผยตัวตนก็จริง แต่เป็นตัวตนที่ไม่รอบด้าน เหมือนตัวละครห่วยๆ ในนิยาย เลยอยากจัดกิจกรรมที่ทำให้เหล่า blogger รู้จักกันมากขึ้น โดยการบอกเล่าเรื่องราวของตัวเองที่คิดว่าไม่ค่อยมีใครรู้ 5 ข้อ แล้วทำ tag ต่อไปอีก 5 คน เป็นอันเสร็จเรียบร้อย//

 

 

ไม่ได้อัพบล๊อกมานานมากกกก..
จนร่ำๆ ว่าจะเอาทีสิสมาแปะซักบทตามคำแนะนำพี่แอนนี่
แต่แล้ว พี่แอนนี่ก็พาเราไปดูเรื่องสนุก
เลยได้เอามาเขียนซะที

 

ด้วยคำชักชวนล่วงหน้านานมากของพี่แอนนี่
ว่าให้มาดูการแข่งขันโต้วาทีภาษาอังกฤษ EU-TU
ที่ธรรมศาสตร์ท่าพระจันทร์ช่วงเดือนกุมภาฯ
นัยว่าสนุกยังงั้นยังงี้

ตอนแรกก็กะว่าต้องน่าเบื่อแน่ แล้วก็โต้วาทีภาษาอังกฤษเนี่ยนะ
คงมีแต่พวกเด็กอินเตอร์พูดฝรั่งเป็นน้ำไหลไฟดับจนเราฟังไม่รู้เรื่อง
ยิ่งพี่แอนนี่มีต่อมชวนเชื่อที่ทำงานมีประสิทธิภาพสูงอยู่ด้วย
เราก็เลยต้องยับยั้งชั่งใจให้ไม่หลงคารมมาก

 

พอได้ไปดูไปฟังจริงๆ ก็สนุกเร้าใจซะไม่มี

มีตั้งแต่นักศึกษาฝรั่งหัวแดง แขก จีน สิงกะโป ฟิลิปปินส์

ส่งเข้าประกวดโดยเอแบคและมหิดลอินเตอร์

จนถึงเด็กไทยตาดำๆ อย่างจุฬา ธรรมศาสตร์ ม.ขอนแก่น

หรือน้องใหม่ในวงการอย่าง ม. สงขลา และ ม. วลัยลักษณ์

 

น้องๆ พูดภาษาอังกฤษเก่งมากๆ

ไม่ใช่แค่พูดภาษาอังกฤษได้ แต่ว่าพูดได้เป็นเรื่องเป็นราว

หาเหตุหาข้อมูลมาถกกันได้เป็นคุ้งเป็นแคว

ในสนามแข่งก็สู้กันจริงจัง หาเหตุมาหักล้างกันสุดเดช

เรียกว่าถ้านับคำพูดเป็นคมกระสุน

ต่างฝ่ายก็เลือดตกยางออกชนิดต้องได้เหรียญกล้าหาญกันถ้วนหน้า

แต่พอจบเกมรู้ผลแพ้ชนะ สองฝ่ายก็เดินกอดคอ หัวเราะกันได้สนุก

 

เด็กไทยทั้งเด็กกรุง เด็กใต้ เด็กอีสาน

ใช้ภาษาอังกฤษที่ไม่ใช่ภาษาแม่ โต้ตอบกันเองหรือกับฝรั่งต่างด้าวได้ถึงพริกถึงขิง

หัวข้อดีเบตก็สารพัด ทั้งการเมือง ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ สังคม เศรษฐกิจ สิ่งแวดล้อม

แต่ละคนก็มีเหตุผลฟังดีน่าเชื่อถือ

แม้บางทีชื่อหัวข้อจะชวนให้เราชิงเอนเอียงเข้าข้างฝ่ายค้านหรือฝ่ายเสนอไปล่วงหน้า

แต่ขอให้ยั้งใจรอน้องๆ เค้าลงสนามกันซะก่อน

ต่างฝ่ายต่างก็มีเหตุผลและเทคนิคการพูด รวมไปถึงมุขตลกนานาประการมาชวนให้เราเห็นดีเห็นงาม

ฝ่ายเสนอพูดก็น่าเชื่อถือ เอ๊ะ พอฝ่ายค้านมาพูด..เออก็จริงของเค้านะ

ถ้าหูเบาซะหน่อยละก็ เดินออกมานี่หาจุดยืนกันไม่เจอทีเดียว..

เรียกว่าเป็นสาลิกาลิ้นทองฝังเพชรเวอร์ชั่นยุคโลกาภิวัฒน์

 

ไปดูน้องๆ พวกนี้แล้วก็ดีใจ ประเทศไทยมีเด็กเก่งๆ อีกแยะ

ถ้าเราหาทางพัฒนาดีๆ เพิ่มจำนวนเด็กเก่งๆ ประเทศเราคงพัฒนาไปได้ไกล ไม่อายฝรั่ง

แม้ว่าลับหลังเราจะเห็นน้องๆ แอบตื่นเต้นและหวั่นใจ..แต่นั่นก็เป็นธรรมดาไม่ใช่หรือ

ขอบคุณน้องๆ นักดีเบตทุกคน..ที่ทำให้เห็นว่าแค่ "กล้า" จะลุกขึ้นมาทำอะไรดีๆ ซักอย่าง จะแพ้จะชนะก็ช่างหัวมัน

ไม่มัวแต่คิดว่าเป็นคนไทย จะไปพูดภาษาอังกฤษแข่งกะเค้าได้ยังไง กลัวแพ้ กลัวนู่นนี่สารพัด

รู้สึกเหมือนที่หมอเต่าเคยเขียนไว้ "เราจะเป็นอะไรก็อยู่ที่เราคิดอะไร"

ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้..ถ้าใจเรา "เชื่อ" ว่าเราทำได้

 

 

พลันก็รู้สึกว่า เราก็น่าจะพัฒนาตัวเองมั่งซะแร้วว..

 

ปล. งานนี้ได้เจอหมอเต่าตัวเป็นๆ แล้ว หลังจากแอบอ่านพลางพยักหน้าหงึกหงักกับบล๊อกคุณหมอมาพักใหญ่