อ่านบล็อกพี่แอนนี่ เจ๊แกเขียนเรื่องเพื่อนประเภทที่อยากมี อ่านไปก็ให้พาลพยักหน้าหงึกหงัก เห็นด๊วยเห็นด้วย เลยขออนุญาตเอามาปรับเพื่อนเพื่อนในอุดมคติเวอร์ชั่นดิฉันเอง ดังนี้
 
1. ต้องมีศีลเสมอกัน อันนี้อ่านมาจากหนังสือธรรมะ คือไม่ชอบมีเพื่อนที่ชั่วกว่าเรามาก ดีเกินไปก็ไม่ดี เดี๋ยวจะไม่เข้าใจความชั่วในตัวเรา
2. ต้องเขียนและสะกดภาษาไทยได้ถูกต้อง ข้าพเจ้าจะทนไม่ได้เลยเมื่อเจอคนที่ไม่สามารถแยกแยะได้ว่าคำว่า "คะ" กับ "ค่ะ" หรือ "จ๊ะ" กับ "จ้ะ" ใช้ต่างกันอย่างไร หรือว่าคำว่า "นะ" ไม่ใช่ "น๊ะ" หรือ "ให้" ไม่ใช่ "หั้ย" แถมยิ่งไม่ชอบใหญ่เลยกับภาษาแช็ทที่สะกดประหลาด ๆ เช่น "เด๋วจาปายหานะ" "เบื่อเจง ๆ" "คิดถึงน๊ะ"
3. ต้องไม่คิดว่าความสนใจในหนุ่มหน้าตาดีของเราเป็นความไม่งาม เพราะมันไม่ใช่เรื่องผิดซะหน่อย..จริงมะ
4. ต้องคุยกันได้หลายเรื่อง ไม่ชอบคนที่คุยเรื่องอื่นไม่เป็นนอกจากเรื่องผู้ชาย/ผู้หญิง ไม่สนว่าฝ่ายใดจะมาจากดาวดวงไหน ดาวฤกษ์ ดาวเทียม หรือแม้แต่ดาวเคราะห์น้อย
5. ห้ามนินทาว่าร้ายใครลับหลัง ไม่ว่านินทาเราหรือคนอื่น เป็นคนไม่ชอบว่าร้ายใคร แต่คุยเรื่องของคนอื่นได้บ้าง คือพูดถึงได้แต่อย่าว่าร้าย ขี้เกียจฟัง
6. ต้องไม่มาสายเวลานัด หรือถ้าจะมาสายโปรดแจ้ง ไม่โกรธ ดิฉันจะได้รู้ว่าควรเอาเวลาที่จะต้องรอไปทำอะไรได้บ้าง เช่น ไปร้านหนังสือ แล้วไม่ชอบอย่างยิ่ง (เป็นความผิดมหันต์) คือพูดไม่จริง ประเภทนัดกันสยาม ปากบอกว่าอยู่อังรีดูนังต์ แต่แท้จริงแล้วรถติดอยู่อโศก การพูดไม่จริงเช่นนี้ทำให้ดิฉันเสียเวลารอนานกว่าที่คิดไว้ เวลาชีวิตเสียไปโดยไร้ประโยชน์.. จะมาสายโปรดบอกตามตรง รอได้ อย่างดีก็บ่น เดี๋ยวเจอหน้าก็หาย
7. ต้องอัพเดท หากวันดีคืนดีดิฉันอยากคุยเรื่องมาดอนน่ารับลูกบุญธรรมมาจากมาลาวี เรื่องรัฐบาลใหม่ หรือแม้แต่แฟชั่นซีซั่นล่าสุดของมัลเบอร์รี่ ต้องรู้เรื่อง
8. อย่าเป็นพวกห่วงสวย ห่วงหล่อจนเกินไป โดยเฉพาะพวกหลงรูปตัวเอง ไม่อยากคบเพราะอาการดังกล่าวมันแสดงออกถึงความใจแคบและสายตาที่แคบของคนคนนั้น..มีสายตาไว้มองอย่างอื่นที่ไม่ใช่กระจกบ้าง
9. แต่งตัวถูกกาละเทศะ จะสวยเปรี้ยวเฉี่ยวเลิศขนาดไหนก็ทำไปเถอะถ้าถูกกับสถานที่และเวลา..แต่เมื่อไรก็ตามที่ต้องสุภาพก็ต้องรู้
10. ต้องบ้าพอที่จะมานั่งอ่านบทความนี้ แล้วไล่ไปทีละข้อว่ามีกี่ข้อหนอที่ตรงกับตัวเอง
 
ฮ่าฮ่าฮ่า... ไม่ต้องนับให้เมื่อย เพราะตั้งแต่เกิดมามีเพื่อนมาทั้งหมดในชีวิตนี้ไม่มีใครทำได้ครบทุกข้อ (ไม่งั้นจะเรียกว่า เพื่อนใน "อุดมคติ" เหรอ) ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ แม้แต่ตัวเราเองบางทียังไม่ค่อยชอบตัวเองเลย เพราะถ้าเกิดมีเพื่อนที่มันได้ดั่งใจไปเสียหมด เกิดมาก็คงมีเพื่อนแค่คนเดียวพอ.. ใช่ไหม  ด้วยเหตุนี้เราจึงต้องมีเพื่อนมากกว่าหนึ่งคน เพื่อเติมเต็มส่วนต่าง ๆ ของกันและกันไง แล้วอีกอย่างนะ ก็เป็นเพื่อนกันนี่...จะเอาอะไรนักหนา..ได้ซักสองสามข้อก็ถือว่าโอแล้ว (ที่เหลือเดี๋ยวค่อยไปหาจากเพื่อนคนอื่นๆ ไง)